Kharad Serbest Şehri
Kharad, kıyıdan yaklaşık iki yüz kilometre içeride, kuru kanyonların deniz yolundan gelen kervanları iç bölge rotalarına bıraktığı geçitte duran eski özgür şehirdir. Şehrin çevresi çöldür; yaşamı kayaya oyulmuş sarnıçlar, gölge avluları ve geçit nöbeti sürdürür.
Kharad kendi sınırının ötesindeki kabileleri, otlakları veya rotaları yönetme iddiasında değildir. Geçitten geçmek isteyen herkes şehrin kuyu ve nöbet kurallarını kabul eder; geçidin ardında ise Kharad hukuku biter. Bu sınırlı egemenlik, şehrin hem gururu hem güvencesidir.
Geçit yurttaşlığı
Kharad’da yurttaşlık, doğumdan çok nöbetle kazanılır. Her yetişkin yurttaş ya sarnıç bakımında, ya geçit gözcülüğünde, ya kervan kurtarmada ya da şehir depolarında belirli bir hizmet dönemi geçirir. Bu hizmet bittiğinde kişi mahalle meclisinde oy ve şehir mahkemesinde tanıklık hakkı kazanır.
Geçit Meclisi mahalleleri temsil eder; fakat sarnıçları ve dar yolu koruyan nöbet haneleri mecliste ayrı ağırlık taşır. Bu durum Kharad’ı dört şehir arasında en sert, en askerî ve eşitsiz serbest şehir yapar. Yine de meclis, bir hanenin kalıtsal yönetim kurmasını açıkça yasaklar: geçidin anahtarı tek bir elde kalırsa bütün şehir susuz kalabilir.
Taşın pazarı
Kırık Basamak, kıyıdan gelen kervanların dinlendiği dış terastır. Gölge Kuyuları, su depolarının ve gece pazarının bulunduğu oyuk mahallelerdir. Yüksek Yarık, gözcü kuleleri, halat köprüleri ve geçit nöbetçilerinin taş evlerini taşır. Kharad; taş işçiliği, deri, yük hayvanı, metal onarımı ve yol kılavuzluğuyla geçinir.
Şehrin insan nüfusu çoğuldur; fakat Centaur, Leonin, Orc, Halfling ve başka rota halklarının geçit üzerindeki sözünü tanımadan yaşayamayacağını bilir. Kharadlıların özgürlük anlayışı bu yüzden hareketli halklara benzemek değil, onların yolunu mülk saymamaktır.
Eski şehir, yeni baskı
Kharad’ın ilk taş duvarının ne zaman örüldüğü bilinmez. Şehrin kendi kayıtları, en eski sarnıçların şehirden önce geldiğini ve ilk meclisin yalnız onları kimsenin kapatmaması için kurulduğunu söyler. Bu anlatı, Kharad’ın geçmişini bir hanedandan değil, ortak bir su korkusundan başlatır.
Günümüzde şehir, kıyıdaki köle ticaretinin iç rotalara sızmasından endişelidir. Sâlvaralı alıcılar yıl paylarını taşımak için güvenli kanyon yolu ister; Kharad’ın bazı tüccarları bunun şehri zenginleştireceğini düşünür. Gözcüler ise böyle bir yolun yalnız mal değil, insan avı getireceğini söyler.
SS 83: açık geçit
Kanyonun üstünde eski bir taş yol çöker ve bütün kervanlar Kharad’ın dar ana kapısına yönelir. Geçit Meclisi rota hakkını sınırlamak ister; göçer topluluklar bunu yasadışı kapatma sayar. Aynı kalabalıkta Sâlvaralı tüccarların, yıl payı taşıyan konvoylarını korumak için silahlı adam getirdiği anlaşılır.